சுதேசி இரு பெரும் விழாக்கள் விருதுகள் 2018

விஜய் திவாஸ்! டிசம்பர்-16

 

எல்லைத் தாண்டிய பாகிஸ்தான்!

1947 செப்டம்பரில், கபைலி பழங்குடியினர் என்கிற போர்வையில், பாகிஸ்தான் ராணுவம் ஜம்மு காஷ்மீர் மீது தாக்குதல் நடத்தியது. ஜம்முகாஷ்மீர் பாரதத்துடன் இணைந்த மறுநாள், அக் 27 காலை 7:30 மணிக்கு பாரத ராணுவ வீரர்களுடன் முதல் விமானம் ஸ்ரீநகர் வந்து இறங்கியது. தொடர்ந்து காஷ்மீர் பாதுகாப்புப் போரில் ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட நமது ராணுவ வீரர்கள் பலிதானமானார்கள். மீர்பூர், கோட்லி, ராஜௌரி, பூஞ்ச் போன்ற பகுதிகளில் கலந்து கொண்ட போரில் 600க்கும் மேற்பட்ட ஸ்வயம்சேவகர்களும் வீர சமர்ப்பணமாக பலிதானமானார்கள். முழு ஜம்முகாஷ்மீர் மாநிலத்தையும் மீட்கும் முன்னர் அன்றைய பிரதமர் போரை நிறுத்திவிட்டு, ‘பிரச்சினையை ஐநா சபையில் பேசி தீர்த்துக் கொள்வோம் என்றார். தவறான இந்த முடிவால் ஐந்தில் இரண்டு பகுதி ஜம்முகாஷ்மீர் பகுதி இன்றும் பாக்கிஸ்தான் வசம் உள்ளது.

சீனாவிடம் ஏமாந்த நேரு!

1962-ல் சீனா, பாரத பகுதிகளை எதிர் பாராத ரீதியில் தாக்கிய போது, பிரதமராயிருந்த நேருவின் தவறான வெளியுறவுக் கொள்கையின் அடிப்படையில், பாரதத்தின் எல்லைகள் பலவீனமாக்கப் பட்டிருந்தன. நமது பல பகுதிகளை சீனாவிடம் இழந்தோம். இதனால் ஊக்கம் பெற்ற பாகிஸ்தானின் பிரதமர் ஆயூப்கான் இரண்டு பலத்த அடி கொடுத்தால் ஹிந்துக்களின் மனத் திட்பம் குலைந்துவிடும் எனக் கணக்கிட்டார்.

1965 ஏப்ரலில் ஜம்முகாஷ்மீரை முழுவதுமாக அபகரிக்கும் நோக்குடன், பாக்கிஸ்தான் படையெடுத்தது. ஆறு மாதங்கள் நீடித்த இந்த போரில் நமது ராணுவத்தின் கையே ஓங்கி இருந்தது. இரு பக்கமும் இழப்புகள் இருந்தாலும், பாக்கிஸ்தான் 200க்கு மேற்பட்ட டாங்குகளையும், 3800 வீரர்களையும் இழந்து நம்மைவிட அதிகம் பாதிப்படைந்திருந்தது. பாக்கிஸ்தானின் இரண்டாவது பெரிய நகரமான லாகூரை, பாரத ராணுவம் நெருங்கிவிட்டமையால், தனது குடி மக்களை மீட்பதற்காக அமெரிக்கா தற்காலிக போர் நிறுத்தத்துக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தது. பாரத ராணுவம், பாக்கிஸ்தானின் வளமான லாகூர், சியால்கோட் பகுதிகளில் 1920 ச.கி.மீ நிலப் பரப்பை பிடித்திருந்தது. பாக்கிஸ்தானோ காஷ்மீரில் ஒரு சிறு பகுதி மற்றும் சிந்துவுக்கு அருகில் உள்ள பாலைவனப் பகுதிகளுடன் 540 ச.கி.மீ பகுதிளைப் பிடித்திருந்தது. போர் தொடர்ந்திருந்தால் பாக்கிஸ்தான் முழுமையாக தோற்கடிக்கப் பட்டிருக்கும்.

ஐநா குறுக்கீடு!

அமெரிக்காவும், ரஷ்யாவும் நேரடியாகவும், ஐ.நா சபை மூலமாகவும் நிற்பந்தித்ததன் மூலம், செப் 23 அன்று போர் முடிவுக்கு வந்தது. பாரதப் பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரியும், பாக்கிஸ்தான் பிரதமர் அயூப்கானும் அன்றைய ரஷ்யாவின் தாஷ்கண்ட் நகரத்தில் ரஷ்ய அதிபர் முன்னிலையில் சந்தித்து, பேச்சு வார்த்தை நடந்தது. தாஷ்கண்ட் ஒப்பந்தப்படி இரண்டு ராணுவங்களும் பழைய நிலைகளுக்கு செல்வதென்று கையெழுத்திடப் பட்டது. ஆனாலும் ஹிந்து இந்தியாவைவிட தாங்களே வீரத்தில் சிறந்த பரம் பரையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று மூளை சலவை செய்யப் பட்டிருந்த பாகிஸ்தானியர்களால், பாரதத்தின் வெற்றியை மனதால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. அவர்கள் அயூப்கானின் திறமையின்மைக்கு எதிராக கலவரம் செய்தார்கள்.

1965 போர், காஷ்மீர் பிரச்சினைக்கு ஒரு முடிவைக் கொண்டு வரவில்லை. ஆக்கிரமிக்கப் பட்டிருந்த காஷ்மீர் பகுதிகள் பாக்கிஸ்தான் வசமே தொடர்ந்தன. ராணுவத்தின் வீரத் தியாகங்கள் அர்த்தமற்றதாகி விட்டன. ஆனால் பாரதப் பிரதமர் லால்பகதூர் சாஸ்திரி தாஷ்கண்டிலேயே மர்மமான முறையில் இறந்து விட்டதால், நம் நாட்டில் பொது மக்களுக்கு காங்கிரஸ் அரசாங்கத்தின் மீதிருந்த கோபம் அனுதாபமாக மாறிவிட்டது.

1971ல் கிழக்கு பாகிஸ்தான் என்று அழைக்கப் படும் வங்காளப் பகுதியின் மீது, பாக்கிஸ்தான் ராணுவத்தின் அடக்கு முறை எல்லை மீறியது. வங்காளிகள் பாக்கிஸ்தானிலிருந்து பிரிந்து தனி நாடாக விரும்பினாரகள். போராட்டங்கள் நடந்தன. மார்ச் 25 அன்று லெப் ஜெனரல் டிக்கா கான் தலைமையில் ராணுவம் களமிறக்கப் பட்டது. மனித வேட்டை நடந்தது. படித்தவர்கள் குறிப்பாக கொல்லப் பட்டார்கள். ஹிந்துக்கள் பெரிதும் பாதிக்கப் பட்டார்கள். ஒட்டு மொத்தமாக சுமார் 3 லட்சம் பேர் கொல்லப் பட்டிருந்தார்கள். 2 லட்சம் பெண்களுக்கு மேல் கற்பழிக்கப் பட்டிருந்தனர். ஏராளமானபேர் அகதிகளாக பாரதத்துக்குள் நுழைந்தனர். பாரதம் வங்க தேசத்துக்கு ஆதரவு தெரிவித்தது.

டிச 3 அன்று மாலை, பாகிஸ்தான் ராணுவம் தனது விமானப் படை மூலம் 11 பாரத நகரங்களின் மீது தாக்குதல் நடத்திப் போரைத் துவக்கியது. மிகக் குறுகிய நாட்களே நடந்த இந்தப் போர் டிச 16 அன்று முடிவுக்கு வந்தது. பங்களா தேஷ் தனி நாடாக உருவானது. பாக்கிஸ்தான் படு தோல்வியைச் சந்தித்தது. உலக வரலாற்றிலேயே மிக அதிக எண்ணிக்கையில் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தினர் 90,368 பேர் சரணடைந்தனர். இந்த வெற்றியை நமது ராணுவம் ஆண்டு தோறும் ‘விஜய் திவாஸ்’ என்று கொண்டாடி வருகிறது. சர்வதேச சமூகமும் பாரத ராணுவ நடவடிக்கையை ஆதரித்தன. பாக்கிஸ்தானத்துக்கு பெரும் பின்னடைவு. ஆனாலும் பாரத அரசோ இந்த சந்தர்ப்பத்தில் இழந்த காஷ்மீரை மீட்பது போன்ற எந்த நடவடிக்கையிலும் ஈடுபடவில்லை.

நெஞ்சுரமே முக்கியம்!

ஒவ்வொரு முறையும் போர்க்களத்தில் கிடைத்த வெற்றியை பேச்சு வார்த்தையில் இழந்துள்ளோம். சுடுவது கையில் உள்ள துப்பாக்கி அல்ல அதற்குப் பின்னால் உள்ள துணிச்சலான மனம். தேசம் என்னும் விராட புருஷனின் வாளேந்திய கரம்தான் ராணுவம். அந்த விராட புருஷனின் அதாவது ஒட்டு மொத்த சமுதாயத்தின் நெஞ்சுரம் இல்லாமல் பிரச்சனைகள் தீராது. தேசத்தின் ராணுவத்தின் பின்னால் தேசம் நிற்க வேண்டும். ராணுவத்தின் வெற்றியை தேசமே கொண்டாட வேண்டும். சமுதாயத்தின் மன நிலை தயார் செய்யப் பட வேண்டும். வலிமை போற்றப் படவேண்டும்.

(Visited 11 times, 1 visits today)

About The Author

You might be interested in

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *